Brugse Poort (Gent)    Graag geknipt?

Geschiedenis  (bron: Wikipedia)

De Brugse Poort is voornamelijk ontstaan door de industriële expansie van de 19de eeuw. In 1821 stichtte de ondernemer Huyttens-Kerreman aan de Kettingstraat een atelier voor metaalbewerking en -constructie, later omgevormd tot de n.v. Le Phoenix. Vanaf 1860 ging het zeer snel in deze wijk. Dit kwam voornamelijk door de textielindustrie zoals bijvoorbeeld bedreven door Société Linière La Lys.

Binnen een periode van dertig jaar is deze wijk volledig volgebouwd (+/-1860-1890). De Brugse Poort is gegroeid zonder stedenbouwkundige voorwaarden, vandaar het chaotische stratenpatroon en de drukke bebouwing. Begin 1900 werd de wijk in tweeën gesplitst door de Rooigemlaan die werd doorgetrokken tot aan de Palinghuizen.

Na de ineenstorting van de textielindustrie (vanaf jaren dertig) was de Brugse Poort één van armoedigste wijken van Gent. De vele goedkope krotwoningen waren de enige betaalbare woningen voor de nieuwe gastarbeiders.

Vanaf de jaren negentig is er een andere dynamiek ontstaan in deze buurt. Nieuwe investeringen zorgden voor meer 'zuurstof' maar ook voor meer onrust in deze buurt. Het spook van gentrificatie was/is nooit ver weg. Toen de stad in 2002 met een nieuw project “zuurstof voor de Brugse Poort” kwam was er veel argwaan en protest. Dit protest werd voornamelijk getrokken en geduwd door de vele anarchisten die zich in de wijk gevestigd hadden. Het anarchistische karakter is wat deze wijk atypisch maakt in vergelijking met andere buurten uit de 19de-eeuwse gordel. Dit verklaart dat deze buurt nog enige sociale weerbaarheid kent.

Vele straatnamen verwijzen nog naar het verleden.

Geknipt ter bevordering van Gentrificatie?

Gentrificatie (Engels: gentrification), in België ook verzaveling, is een proces van opwaardering van een buurt of stadsdeel op sociaal, cultureel en economisch gebied, het aantrekken van kapitaalkrachtige nieuwe bewoners/gebruikers en de daarmee gepaard gaande verdrijving van de lagere klassen uit het stadsdeel.

Wie bovenstaand stukje geschiedenis gelezen heeft, aanwezig was op een van de feestjes op de Bargiebrug en een beetje multicultureel ingesteld is, hoeft niet lang na te denken bij de foto links.

 

Kijk u eens goed, de actiegroep vertegenwoordigt op geen enkele manier de verscheidenheid aan inwoners welke in deze volkswijk wonen.

De Brugse Poort is een volkswijk met een zeer specifiek sociologisch karakter. Het volledig rapport over deze wijk kan u hier lezen.

De Knip op de Bargiebrug is nadelig voor de grote gezinnen in de Brugse Poort. Zij zijn meer dan ooit afhankelijk van flexibele mobiliteit. In het eindrapport (blz. 43-46) van de gespreksavonden, staan opmerkingen waarvan we vandaag weten dat ze correct waren. Intussen bevestigde Philip Watteeuw al, dat het circulatieplan teveel een autoplan is. 

 

 

Hoe lang houdt de knip nog stand?